Varroabehandeling afleggers

 

Vrijdagavond heb ik de afleggers van begin mei gesproeid tegen de varroamijt. Deze jonge volkjes hebben nu geen gesloten broed meer. De koningin zou, als alles goed is verlopen, moeten teruggekeerd zijn van de bruidsvluchten en begonnen zijn aan de leg. Dit is het moment om ze te besproeien met een melkzuuroplossing. In september krijgen ze nog een behandeling met mierenzuur en in december met oxaalzuur. Indien ze worden verenigd met een produktievolk ter vervanging van de koningin worden ze al in juli-augustus behandeld met mierenzuur. De plantenspuit die ik had meegenomen begon tijdens de behandeling van de tweede kast plots te lekken. Het is een plantenspuit die ik op druk kan zetten. Ik heb maar dadelijk de kast dichtgedaan en thuis een andere plantenspuit gaan halen. De kapotte plantenspuit was een gratis exemplaar bij een grote sproeier. Goedkoop bleek weer eens duurkoop. Gelukkig was ik niet bezig met oxaalzuur. Dan had ik waarschijnlijk de emmer water wel nodig gehad, die ik steeds bij me heb. Melkzuur is toch een stuk minder gevaarlijk dan oxaalzuur. Daarom gebruik ik het oxaalzuur uitsluitend voor het druppelen in de winter. De volkjes hadden nog steeds 2 ramen voer. Dat hebben ze dus al zelf bijgehaald. Vandaag zat er volgens mijn vader een grote zwerm in de lindebomen. Dit hoor ik graag. Een teken dat ze prima vliegweer hadden.

Produktiekast nr4 werd verdacht van moerloosheid omdat ik geen eitjes of larven kon ontdekken. Daarom is er een raam met eitjes en larven ingehangen van kast nr5. Na 3 dagen blijkt echter dat ze geen aanstalten hebben gemaakt om redcellen aan te zetten. De koningin is dus nog aanwezig. Na controle van alle ramen, blijken er toch nog kleine vlakjes eitjes en larven te zijn op meerdere ramen. Dit is dus te beschouwen als een broedstop. Die koningin moet toch echt vervangen worden.

Tijdens de maandelijkse ledenvergadering van de Verenigde Taxanders werd me vandaag duidelijk hoe ik aan die snel kristalliserende honing kwam. Ik dacht al dat mijn koolzaadveldje te klein was om die 18 kg witte smeuiige honing te verklaren. Het zou kunnen gaan om wilgenhoning. Deze zou minstens zo smeuiig zijn als koolzaadhoning en misschien nog vlugger kristalliseren. Dat verklaart natuurlijk wel veel, want rond de bijenhal zag in het voorjaar alles geel van de wilgenkatjes. Ik vind hem in elk geval zeer lekker. Op de tong voelt hij ook zo zacht als boter.